czwartek, 11 listopada 2010

poniedziałek, 8 listopada 2010

Inicjacja berserkir i ulfhednar

O rytuałach inicjacyjnych berserków i ulfhedar trochę wiemy, ale nie wszystko jest jasne. Sagi i informują nas o wielu zwyczajach, które uznajemy za inicjacyjne ale nie do końca wiadomo kogo one dotyczą. Duże trudności sprawia próba przyporządkowania ryuałów do "inicjacji grup wiekowych" czy "inicjacji tajnych stowarzyszeń". W skład ulfhednar wchodzili zazwyczaj młodzi wojownicy i ich inicjacja mogła mieć wiele wspólnego z inicjacją grup wiekowych. Dzięki badaniom i analizowaniu własnie tych inicjacji związanych z wiekiem próbuje się rekonstruować taki rytuał - jednak źródła pochodzą z różnych okresów, ich wartość też jest różna (nie wiadomo ile z nich to prawda a ile to fantazja autorów).

środa, 3 listopada 2010

Vetrablot

Pamiętam zawsze, że nie jestem tylko sobą,
jestem czymś więcej niż tylko mną samym.
Jestem moim ojcem, moją matką, jestem ich krwią,
mam w sobie ich miłość i ich gniew,
jestem ich dziełem, nadzieją i marzeniami.
Mam w sobie ich cierpienie i ich łzy,

niedziela, 26 września 2010

Herbsblot - Idunnblot


Równonoc jesienna. Herbsblot. Czas końca zbiorów. 
Idunn - bogini posiadająca "lekarstwo na starość Asów" - czyli jabłka wiecznej młodości. 
Młot wykonany tuż przed Herbstblot. Dobrze się spisał na rytuale :-)
Wykonana na zamówienie przez Mandragorę.

środa, 8 września 2010

Konie - boskie zwierzęta. Symbolika i rytuały wróżebne


Odyn na Sleipnirze
Zwierzęta, szczególnie te częściowo oswojone, uważano a istoty związane bliżej z siłami natury, bądź bogami - niż ludzie. W wierzeniach pełniły one funkcje pośredników między światem ludzi a innymi światami. Dla Indoeuropejczyków koń był zwierzęciem szczególnie związanym z rzemiosłem wojennym. Przy wróżbach dotyczących wojen, najazdów, walk - używano koni i włóczni. Wyrocznie koniem określały też jaka ofiara ma zostać złożona bogom w ramach podziękowania za zwycięstwo.

środa, 25 sierpnia 2010

Fylgie, Disy, Norny i Walkirie

Fylgia to duch opiekuńczy towarzyszący człowiekowi. Jest to poniekąd jego sobowtór, personifikacja ludzkich cech charalteru lub wrodzonych darów. Przyjmuje kształt zwierzęcy, bądź postać kobiety. (Opisane w sagach Fylgie pojawiające się jako kobiety to duchy opiekuńcze mężczyzn, w wyniku czego pojawiła się teoria, iż Fylgje kobiet będą postaciami męskimi). 

Fylgja, zwłaszcza w postaci zwierzęcej, ma wyraźne cechy alter ego. Jest w stanie opuścić osobę, z którą jest związana i w tym samym czasie może być widziana przez innych ludzi w zupełnie innym miejscu. Źródła przypisują niektórym osobom zdolność do świadomego wysyłania swej Fylgii w świat, co objawiać się miało potężnym ziewaniem.